پوشش گالوانیزه

[fusion_builder_container hundred_percent=”no” equal_height_columns=”no” menu_anchor=”” hide_on_mobile=”small-visibility,medium-visibility,large-visibility” class=”” id=”” background_color=”” background_image=”” background_position=”center center” background_repeat=”no-repeat” fade=”no” background_parallax=”none” parallax_speed=”0.3″ video_mp4=”” video_webm=”” video_ogv=”” video_url=”” video_aspect_ratio=”16:9″ video_loop=”yes” video_mute=”yes” overlay_color=”” video_preview_image=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” padding_top=”” padding_bottom=”” padding_left=”” padding_right=””][fusion_builder_row][fusion_builder_column type=”1_1″ layout=”1_1″ background_position=”left top” background_color=”” border_size=”” border_color=”” border_style=”solid” border_position=”all” spacing=”yes” background_image=”” background_repeat=”no-repeat” padding_top=”” padding_right=”” padding_bottom=”” padding_left=”” margin_top=”0px” margin_bottom=”0px” class=”” id=”” animation_type=”” animation_speed=”0.3″ animation_direction=”left” hide_on_mobile=”small-visibility,medium-visibility,large-visibility” center_content=”no” last=”no” min_height=”” hover_type=”none” link=””][fusion_title margin_top=”” margin_bottom=”” hide_on_mobile=”small-visibility,medium-visibility,large-visibility” class=”” id=”” size=”1″ content_align=”center” style_type=”double solid” sep_color=”rgba(0,0,0,0.65)”]

پوشش گالوانیزه

[/fusion_title][fusion_text]

پوشش گالوانیزه یک روشی از پوشش دهی می باشد که به وسیله ی آن روی ZN بر سطح قطعات فولادی و آهنی جهت محافظت سطحی آن قطعات در برابر خوردگی های محیطی است.
پوشش گالوانیزه گرم نوع خاصی از فرآیند گالوانیزه است که در آن پوشش محافظ روی ZN با غوطه ور سازی قطعات آهنی و یا فولادی در یک وان مذاب بر سطح آن رسوب میگردد.
محافظ روی به صورت سپری در برابر خوردگی از قطعات محافظت می کند. این فرآیند شامل چندین مرحله، از جمله آماده سازی، تمیزکاری، اعمال فلاکس، پوشش گالوانیزه گرم، خنک کاری، و کنترل کیفیت، است. هر مرحله از فرآیند باید به گونه ای کنترل شود که عوامل کنترلی از جمله ضخامت پوشش ، کیفیت ظاهری و عملکردی مناسب ایجاد گردد این مهم مطابق با استاندارد بین المللیA123 ASTM کنترل میگردد.
قطعاتی که با پوشش گالوانیزه گرم محافظت میشوند اگر چه دارای برخی خواص فولاد های ضد زنگ نیستند اما در برخی مناطق به عنوان یک جایگزین مناسب و اقتصادی برای فولاد ضد زنگ محسوب میشوند و بخصوص برای کاربردهایی طراحی می شوند که نیاز به مقاومت خوردگی بالا و طولانی مدت مورد نیاز است. البته باید در نظر داشت که جایگزینی این پوشش ها در برخی نقاط کشور عزیزمان به هیچ عنوان صحیح نبوده و حتما باید از پوشش های مقاوم تر استفاده نمود اما گاهی اوقات به دلیل هزینه بسیار بالای آن پوشش ها متاسفانه شاهد هستیم کارفرمایان عزیز نسبت به پوشش گالوانیزه گرم استفاده میکنند که بسیار خطرناک بوده و گاهی شاهد اتفاقات ناگواری هستیم متاسفانه الکترونگاتیویته بالاتر فلز روی نسبت به آهن سبب می شود که مقاومت به خوردگی سطح قطعه، حتی در صورت آسیب دیدن پوشش روی نیز ادامه پیدا کند. این نوع محافظت در برابر خوردگی توسط پدیده اثر گالوانیکی یا خوردگی گالوانیکی انجام می گیرد که طی آن، روی با اکسیداسیون ترجیحی از آهن مجاور خود محافظت نموده و این محافظت تا تخلیه کامل روی ادامه می یابد.

هر چند که پوشش روی از فولاد گالوانیزه شده در برابر خوردگی محافظت می کند، اما به محض تماس قطعه گالوانیزه شده با سایر اجزای فلزی سازه، خطر خوردگی گالوانیکی با تشکیل یک زوج دوفلزی وجود خواهد داشت. این زوج دوفلزی می تواند، با تسریع خوردگی پوشش روی، فولاد گالوانیزه شده را تخریب کند.

جالب توجه است که آنچه خوردگی تخریبی را تعریف می کند، عمق خوردگی است و نه میزان سطح خورده شده. شدت خوردگی دوفلزی تا حد زیادی به نوع و موقعیت فلز در تماس با فولاد گالوانیزه شده و به میزان کمتری نیز به مساحت سطح دو فلز در تماس با هم بستگی دارد. یک سطح کاتدی بزرگ در تماس با یک سطح آندی کوچک می تواند خوردگی روی را تا عمق بیشتری پیش ببرد. به عنوان مثال، چنانچه یک پیچ از جنس روی در تماس با یک صفحه فولادی قرار گیرد، به دلیل مساحت سطی بالای فولاد (کاتد) نسبت به روی (آند)، خوردگی گالوانیکی روی بسیار شدید خواهد بود.
مثال دیگری از این نوع، تماس مستقیم بین روی و مس است که می تواند سبب خوردگی سریع روی شود، زیرا مس نسبت به روی بی اثرتر است. چنانچه یک تماس الکتریکی میان این دو فلز برقرار شود، خوردگی دوفلزی اجتناب ناپذیر خواهد بود. حتی بدون تماس الکتریکی نیز اگر دو فلز در محیطی قرار گیرند که آب از فلز بی اثر به سمت روی جریان داشته باشد، همچنان خطر خوردگی وجود خواهد داشت. در این حالت، فلز بی اثرتر، مانند مس، به صورت جزئی در آب حل شده و همراه با جریان آب به سمت روی حرکت می کند. چنانچه تماس میان دو فلز از این نوع ضروری باشد، باید با ایزوله کردن اتصالات و تنظیم جریان آب از قطعه گالوانیزه شده به سمت فلز بی اثر، از برقراری تماس الکتریکی میان دو فلز جلوگیری نمود.
میزان پیشروی خوردگی به محیط نیز بستگی دارد. به عنوان مثال، خطر خوردگی یک فولاد گالوانیزه گرم شده در تماس با فلز آلومینیم و آلیاژهای آن در یک محیط اتمسفری معمولی بسیار کم است. اما اگر چنین سازه ای در آب تازه قرار گیرد، خوردگی متوسط رخ خواهد داد. غوطه وری همین سازه در آب دریا سبب خوردگی شدید پوشش روی و قطعه فولادی شده و در نتیجه چنین سازه ای در آب دریا باید قابل استفاده نیست.
کادمیم، منیزیم و آلیاژهای آن از جمله فلزاتی هستند که یک زوج دوفلزی مناسب با فولاد گالوانیزه شده تشکیل می دهند و در هوا، آب تازه، و حتی آب دریا، بدون خطر خوردگی قابل توجه پوشش روی و قطعه گالوانیزه شده قابل استفاده اند.

این مقاله را حتما بخوانید:   مروری بر فورج گرم و فروج سرد (بخش 1)

پوشش گالوانیزه یک روشی از پوشش دهی می باشد که به وسیله ی آن روی ZN بر سطح قطعات فولادی و آهنی جهت محافظت سطحی آن قطعات در برابر خوردگی های محیطی است.
پوشش گالوانیزه گرم نوع خاصی از فرآیند گالوانیزه است که در آن پوشش محافظ روی ZN با غوطه ور سازی قطعات آهنی و یا فولادی در یک وان مذاب بر سطح آن رسوب میگردد.
محافظ روی به صورت سپری در برابر خوردگی از قطعات محافظت می کند. این فرآیند شامل چندین مرحله، از جمله آماده سازی، تمیزکاری، اعمال فلاکس، پوشش گالوانیزه گرم، خنک کاری، و کنترل کیفیت، است. هر مرحله از فرآیند باید به گونه ای کنترل شود که عوامل کنترلی از جمله ضخامت پوشش ، کیفیت ظاهری و عملکردی مناسب ایجاد گردد این مهم مطابق با استاندارد بین المللیA123 ASTM کنترل میگردد.

پوشش گالوانیزه
پوشش گالوانیزه

قطعاتی که با پوشش گالوانیزه گرم محافظت میشوند اگر چه دارای برخی خواص فولاد های ضد زنگ نیستند اما در برخی مناطق به عنوان یک جایگزین مناسب و اقتصادی برای فولاد ضد زنگ محسوب میشوند و بخصوص برای کاربردهایی طراحی می شوند که نیاز به مقاومت خوردگی بالا و طولانی مدت مورد نیاز است. البته باید در نظر داشت که جایگزینی این پوشش ها در برخی نقاط کشور عزیزمان به هیچ عنوان صحیح نبوده و حتما باید از پوشش های مقاوم تر استفاده نمود اما گاهی اوقات به دلیل هزینه بسیار بالای آن پوشش ها متاسفانه شاهد هستیم کارفرمایان عزیز نسبت به پوشش گالوانیزه گرم استفاده میکنند که بسیار خطرناک بوده و گاهی شاهد اتفاقات ناگواری هستیم متاسفانه الکترونگاتیویته بالاتر فلز روی نسبت به آهن سبب می شود که مقاومت به خوردگی سطح قطعه، حتی در صورت آسیب دیدن پوشش روی نیز ادامه پیدا کند. این نوع محافظت در برابر خوردگی توسط پدیده اثر گالوانیکی یا خوردگی گالوانیکی انجام می گیرد که طی آن، روی با اکسیداسیون ترجیحی از آهن مجاور خود محافظت نموده و این محافظت تا تخلیه کامل روی ادامه می یابد.

هر چند که پوشش روی از فولاد گالوانیزه شده در برابر خوردگی محافظت می کند، اما به محض تماس قطعه گالوانیزه شده با سایر اجزای فلزی سازه، خطر خوردگی گالوانیکی با تشکیل یک زوج دوفلزی وجود خواهد داشت. این زوج دوفلزی می تواند، با تسریع خوردگی پوشش روی، فولاد گالوانیزه شده را تخریب کند.

جالب توجه است که آنچه خوردگی تخریبی را تعریف می کند، عمق خوردگی است و نه میزان سطح خورده شده. شدت خوردگی دوفلزی تا حد زیادی به نوع و موقعیت فلز در تماس با فولاد گالوانیزه شده و به میزان کمتری نیز به مساحت سطح دو فلز در تماس با هم بستگی دارد. یک سطح کاتدی بزرگ در تماس با یک سطح آندی کوچک می تواند خوردگی روی را تا عمق بیشتری پیش ببرد. به عنوان مثال، چنانچه یک پیچ از جنس روی در تماس با یک صفحه فولادی قرار گیرد، به دلیل مساحت سطی بالای فولاد (کاتد) نسبت به روی (آند)، خوردگی گالوانیکی روی بسیار شدید خواهد بود.
مثال دیگری از این نوع، تماس مستقیم بین روی و مس است که می تواند سبب خوردگی سریع روی شود، زیرا مس نسبت به روی بی اثرتر است. چنانچه یک تماس الکتریکی میان این دو فلز برقرار شود، خوردگی دوفلزی اجتناب ناپذیر خواهد بود. حتی بدون تماس الکتریکی نیز اگر دو فلز در محیطی قرار گیرند که آب از فلز بی اثر به سمت روی جریان داشته باشد، همچنان خطر خوردگی وجود خواهد داشت. در این حالت، فلز بی اثرتر، مانند مس، به صورت جزئی در آب حل شده و همراه با جریان آب به سمت روی حرکت می کند. چنانچه تماس میان دو فلز از این نوع ضروری باشد، باید با ایزوله کردن اتصالات و تنظیم جریان آب از قطعه گالوانیزه شده به سمت فلز بی اثر، از برقراری تماس الکتریکی میان دو فلز جلوگیری نمود.
میزان پیشروی خوردگی به محیط نیز بستگی دارد. به عنوان مثال، خطر خوردگی یک فولاد گالوانیزه گرم شده در تماس با فلز آلومینیم و آلیاژهای آن در یک محیط اتمسفری معمولی بسیار کم است. اما اگر چنین سازه ای در آب تازه قرار گیرد، خوردگی متوسط رخ خواهد داد. غوطه وری همین سازه در آب دریا سبب خوردگی شدید پوشش روی و قطعه فولادی شده و در نتیجه چنین سازه ای در آب دریا باید قابل استفاده نیست.
کادمیم، منیزیم و آلیاژهای آن از جمله فلزاتی هستند که یک زوج دوفلزی مناسب با فولاد گالوانیزه شده تشکیل می دهند و در هوا، آب تازه، و حتی آب دریا، بدون خطر خوردگی قابل توجه پوشش روی و قطعه گالوانیزه شده قابل استفاده اند.

[/fusion_text][/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]

پاسخی بگذارید